Jesteś tutaj:

Polskie rolnictwo 2030

Nowy wymiar debaty o przyszłości polskiego rolnictwa
Kluczowym warunkiem rozumienia naszej wizji, jest odejście od populistycznej debaty na temat przyszłości rolnictwa w kategoriach „darowizn i przywilejów”. Jej jedynym widocznym efektem, jak na razie, jest wizerunek polskiego rolnika – „unijnego łupieżcy” napychającego sobie kieszenie unijnym euro! My proponujemy debatę publiczną w nowym kształcie. Debatę, która powinna prowadzić do określenia jasnej wizji rolnictwa, również po roku 2013, a następnie określenia celów i instrumentów do ich realizacji.
 

Rolnik jako dostawca dóbr publicznych
W naszej koncepcji rozwoju polskiego rolnictwa należy podkreślić rolę rolnika nie tylko jako producenta żywności, ale także jako potencjalnego dostawcę dóbr publicznych. Rolnik w koncepcji zrównoważonego rozwoju rolnictwa świadczy usługi dla ogółu społeczeństwa w postaci szczególnie ochrony środowiska, wód, powietrza, bioróżnorodności. Dodając do tych dóbr publicznych dbałość o zachowanie naturalnego krajobrazu, rozumiane jako specyficzne zarządzanie obszarami wiejskimi dochodzimy do założenia o faktycznej wizji wielofunkcyjnego rozwoju polskiego rolnictwa.
Mamy szansę przewartościować debatę dot. przyszłości rolnictwa a jednocześnie sprawić by przyszłość rolnictwa stała się kwestią żywotną dla polskich konsumentów. Bezpieczeństwo żywnościowe konsumentów należy podnieść do rangi priorytetów Wspólnej Polityki Rolnej.  Otwiera to drogę tak naprawdę do skutecznej debaty o rolnictwie nie tylko w wąskich kręgach organizacji rolniczych ale przede wszystkim drogę do dialogu między rolnikiem a konsumentem. O ile bowiem wedle różnych szacunków w najbliższych latach w rolnictwie zatrudnionych będzie ok. 10 % o tyle bezpieczeństwo żywnościowe i zdrowa żywność dotyczy 100 % konsumentów w Polsce i Europie.  Potrzebna jest nam zatem wizja rolnictwa uwzględniająca kompromis pomiędzy rolnikiem a europejskim konsumentem - podatnikiem, co nie jest bez znaczenia w perspektywie rewizji budżetu WPR po roku 2013.
 

Rolnictwo, konkurencyjność i orientacja na rynek
Jako młodzi mieszkańcy wsi często zadajemy  pytania politykom w Polsce i Europie dotyczące konkurencyjności polskiego rolnictwa po roku 2013, mając na uwadze globalizację,  liberalizację handlu w ramach WTO, presję europejskich podatników na obniżenie wydatków na WPR. Tylko niepoprawny optymista uznałby w/w fakty za nieistotne z punktu widzenia interesów polskiego rolnika a w szczególności młodego rolnika, który przejmując gospodarstwo   planuje działalność w co najmniej 10 – letnim okresie. Z wypowiedzi polityków na różnych forach wynika, iż nie dopuszczają oni możliwości obniżenia wydatków na rolnictwo w ramach WPR po roku 2013. To dobrze, ale z drugiej strony Polska powinna mieć spójną koncepcję konkurencyjności naszego rolnictwa.  W naszym przekonaniu pojęcie konkurencyjności powinno być rozważane w świetle poniższej tezy:


Kiedy wewnętrzny (europejski) i międzynarodowy konsument identyfikuje żywność jako polską, musi to iść w parze z wysoka jakością produktów, ważnymi i surowymi standardami zdrowotnymi i bezpieczeństwa żywności, innowacyjnością i przestrzeganiem tradycji jednocześnie.
 

Trzeba podjąć rozważania dotyczące koncepcji konkurencyjności o dwóch osiach, gdzie lokalna i globalna konkurencyjność uzupełniają się. Dlatego ważnym komponentem WPR po roku 2013, musi być promocja tej wizji na rynkach światowych innymi słowy, ważnym komponentem WPR po roku 2013 musi być Zewnętrzna Polityka Rolna! Co to oznacza dla nas? Ano to, że kolejnym elementem, który należy włączyć do debaty o przyszłości rolnictwa jest spójna strategia eksportu dla polskiego rolnictwa powiązana z europejską.
 

Młode, konkurencyjne i innowacyjne
Być może zostanę w tym miejscu posądzony o pokoleniowy szowinizm ale uważam, że przyszłością polskiego rolnictwa są młodzi ludzie.
W naszej koncepcji odnowy pokoleń w rolnictwie wysoką rangę należy nadać edukacji ustawicznej młodych rolników zorientowanej z jednej strony na bezpieczna żywność, rozwój spółdzielczości a z drugiej strony na wykorzystanie nowych technologii w rolnictwie. System edukacji ustawicznej powinien promować silniejsze związki między gospodarstwami młodych rolników, spółdzielniami rolników a uczelniami rolniczymi i badaniami naukowymi w dziedzinie rolnictwa.
 

ZMW a sprawa chłopska
Przedstawiony powyżej  zarys debaty o koncepcji i przyszłości polskiego rolnictwa jest wypadkową różnych oczekiwań zarówno rolników jak i konsumentów. Jest wypadkową nieuchronnych przemian w światowym rolnictwie i handlu, uwzględniającą  globalizację, presję europejskich podatników. To również efekt prac naszych liderów z ZMW w ramach Europejskiej Rady Młodych Rolników ( CEJA).
 

Rozważania dotyczące przyszłości polskiego rolnictwa rodzą wiele pytań, istotnych dla ludowego środowiska. Czy polski rolnik będzie potrafił odnaleźć się w tej dynamicznej rzeczywistości? Czy jako młodzi ludowcy jesteśmy w stanie przekonać Europę do inwestycji w młodą, nowoczesną i innowacyjną WPR? Czy jesteśmy w stanie przekonać naszych obywateli – podatników, aby ich pieniądze zostały właśnie tak wydane? Czy wreszcie jesteśmy w stanie skonstruować partnerstwo między konsumentem a rolnikiem, na rzecz modelu konsumpcji opartego na wiedzy?
 

Niewątpliwie nasza wizja rolnictwa to wyzwanie dla ludzi  o „otwartym umyśle”, zdolnych odejść od debaty darowizn - na rzecz zwiększania dochodów rolniczych, od debaty przywilejów - na rzecz odpowiedzialności za zdrowie konsumentów.
 

Naszym zdaniem, tylko w ten sposób możemy skutecznie zadbać o sprawy chłopskie w integrującej się Europie i globalizującym się świecie, osiągając kompromis z korzyścią dla naszych rolników.


 

 

Michał Modrzejewski
Prezes Zarządu Krajowego Związku Młodzieży Wiejskiej
Członek Europejskiej Rady Młodych Rolników ( CEJA)